YANG | 18 | BSMAS | MAPUA
IM WELCOMING MYSELF BACK. HELLO TUMBLRRRRR!! #Nazi :----)
ang Tanga.
Install Theme
ANG PAG-IBIG, PARANG TREN SA LRT. Akala mo ayan na, paaasahin kalang pala. Maiinip ka, mangangawit, sasakit ang paa. Maiinis, madidismaya. Ganyan naman yan eh. Nakakaloka.
Matagal kang maghihintay. May darating, hindi ka naman welcome. Kasi taken na, puno na. Hindi ka na dapat magsumiksik. Hindi mo na dapat ipagpilitan yung sarili mo.
Puno na ang Tren. Sa tagal mong nag antay, may darating, Puno naman, hindi ka welcome, masyado nang masikip, masasaktan ka lang.
May darating na medyo maluwag, hindi parin para sayo. Kasi may mga mauuna, hindi ka parin makakapasok. Bigo ka nanaman. Mag aantay ka ulit.
May Skip Train. ayan yung pinakamalupit eh, ang saya-saya mo na, andyan na. Makakauwi kna. Parang ansarap sa pakiramdam, makakaupo ka, relax. Hindi ka pa masasaktan. Kaso yung skip train na akala mo darating na para sayo, lalampasan karin pala. Kasi hindi sa istasyon nyo nakalaan. Sa iba pala. Umasa ka lang. Nakakainis dba? Akala mo sya na. Yun pala, isa lang sya sa mga darating para paasahin ka.
May darating ulit na Skip Train. Kaso babagal bagal ka, wala na, nasaraduhan karin ng pinto. Ang bullshit dba? Andami mong inantay pero wala. Wala parin. Andami nang nagdaan, nabwisit ka lang. Kasi minsan, kasalanan mo rin eh. Andun kna sa harapan, lumipat ka pa. Ayan tuloy, naunahan ka. Minsan sa buhay, matuto naman kasi dapat tayong magantay, kahit gaano kana kainip, darating at darating din kasi yung para sayo. Hayan, naiwanan ka nanaman.
Pero may Tren na darating tas makakaupo ka pa, welcome na welcome ka, tanggap na tanggap ka. Gaano ka man kataba o kalaki, gaano man ang bitbt mo, tatanggapin ka nya ng maluwag at buong-buo. Kasi siya talaga yung nakalaan sayo. Kailangan mo lang ng pasensya. 
Pero gaya ng lahat ng sumasakay sa LRT, bababa karin sa destinasyon mo. Ikaw pa ang mangiiwan. Mahal na mahal ka nanga, inaalagaan kna, nakukuha mo pang ipagpalit. Nakukuha mo pang iwanan. Hindi ka nakuntento, ikaw rin ang mawawalan. Inantay mo, nagsawa ka. Ngayon, bahala siya. 
Tren.. Bakit ba tayo nag tetren? Para hindi matraffic sa kalsada? Para ba hindi ka mausukan? Para hindi malate? Mag jeep ka nalang, o mag bus.   Agahan mo nalang. Kasi kung nagmamadali ka, hindi LRT ang sagot. Magiintay karin sa LRT. Aasa, mabuburyo. Gaya ng tao, bakit mo mamadaliin ang isang bagay? Sa pagmamadali mo ba, makikita mo ng TAMA yung hinahanap mo? Ng may kasiguraduhan? HINDI. Ang Pag-big, wag hanapin. Darating yan. Wag kang mainip. Kahit inip na inip ka na. Wait lang ng wait. SI Papa Lord ang bahala sa atin. :)

ANG PAG-IBIG, PARANG TREN SA LRT. Akala mo ayan na, paaasahin kalang pala. Maiinip ka, mangangawit, sasakit ang paa. Maiinis, madidismaya. Ganyan naman yan eh. Nakakaloka.

Matagal kang maghihintay. May darating, hindi ka naman welcome. Kasi taken na, puno na. Hindi ka na dapat magsumiksik. Hindi mo na dapat ipagpilitan yung sarili mo.

Puno na ang Tren. Sa tagal mong nag antay, may darating, Puno naman, hindi ka welcome, masyado nang masikip, masasaktan ka lang.

May darating na medyo maluwag, hindi parin para sayo. Kasi may mga mauuna, hindi ka parin makakapasok. Bigo ka nanaman. Mag aantay ka ulit.

May Skip Train. ayan yung pinakamalupit eh, ang saya-saya mo na, andyan na. Makakauwi kna. Parang ansarap sa pakiramdam, makakaupo ka, relax. Hindi ka pa masasaktan. Kaso yung skip train na akala mo darating na para sayo, lalampasan karin pala. Kasi hindi sa istasyon nyo nakalaan. Sa iba pala. Umasa ka lang. Nakakainis dba? Akala mo sya na. Yun pala, isa lang sya sa mga darating para paasahin ka.

May darating ulit na Skip Train. Kaso babagal bagal ka, wala na, nasaraduhan karin ng pinto. Ang bullshit dba? Andami mong inantay pero wala. Wala parin. Andami nang nagdaan, nabwisit ka lang. Kasi minsan, kasalanan mo rin eh. Andun kna sa harapan, lumipat ka pa. Ayan tuloy, naunahan ka. Minsan sa buhay, matuto naman kasi dapat tayong magantay, kahit gaano kana kainip, darating at darating din kasi yung para sayo. Hayan, naiwanan ka nanaman.

Pero may Tren na darating tas makakaupo ka pa, welcome na welcome ka, tanggap na tanggap ka. Gaano ka man kataba o kalaki, gaano man ang bitbt mo, tatanggapin ka nya ng maluwag at buong-buo. Kasi siya talaga yung nakalaan sayo. Kailangan mo lang ng pasensya. 

Pero gaya ng lahat ng sumasakay sa LRT, bababa karin sa destinasyon mo. Ikaw pa ang mangiiwan. Mahal na mahal ka nanga, inaalagaan kna, nakukuha mo pang ipagpalit. Nakukuha mo pang iwanan. Hindi ka nakuntento, ikaw rin ang mawawalan. Inantay mo, nagsawa ka. Ngayon, bahala siya. 

Tren.. Bakit ba tayo nag tetren? Para hindi matraffic sa kalsada? Para ba hindi ka mausukan? Para hindi malate? Mag jeep ka nalang, o mag bus.   Agahan mo nalang. Kasi kung nagmamadali ka, hindi LRT ang sagot. Magiintay karin sa LRT. Aasa, mabuburyo. Gaya ng tao, bakit mo mamadaliin ang isang bagay? Sa pagmamadali mo ba, makikita mo ng TAMA yung hinahanap mo? Ng may kasiguraduhan? HINDI. Ang Pag-big, wag hanapin. Darating yan. Wag kang mainip. Kahit inip na inip ka na. Wait lang ng wait. SI Papa Lord ang bahala sa atin. :)

(Source: yangconstantino)

  1. prinsesakatrinaaaaa reblogged this from yangconstantino
  2. lalalalaui reblogged this from superpauie
  3. batmagz reblogged this from superpauie
  4. superpauie reblogged this from rafaelray22
  5. rafaelray22 reblogged this from yangconstantino
  6. omgitsiamd reblogged this from yangconstantino
  7. xarahtortol reblogged this from heyitsamaaads
  8. heyitsamaaads reblogged this from yangconstantino
  9. pengengsuperpowers reblogged this from bumalikanasakin
  10. itsmekevanna reblogged this from bumalikanasakin
  11. lhadiyakin reblogged this from bumalikanasakin
  12. bumalikanasakin reblogged this from yangconstantino